Ο.ΚΑ.ΜΕΣΟΓΕΙΩΝ

Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΟΥ ΑΘΛΗΜΑΤΟΣ

Δευτέρα 25 Απριλίου 2016
Όσοι ασχολούμαστε με το άθλημα της καλαθοσφαίρισης επιβάλλεται εκτός από τις μεγάλες επιτυχίες που έχουν φέρει σε συλλογικό και Εθνικό επίπεδο οι αντίστοιχες ομάδες μας, να γνωρίζουμε και μερικά στοιχεία για την δυναμική του αθλήματος.

Η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης έχει υπό την σκέπη της 18 ενώσεις ανά την Ελλάδα.
Στα φετινά πρωταθλήματα που τελείωσαν ή τελειώνουν έλαβαν μέρος ανά την επικράτεια ομάδες:
Γυναικείες: πέραν των 190 ομάδων
Νεανίδων: πέραν των 90 ομάδων
Κορασίδων: πέραν των 220 ομάδων
Παγκορασίδων: πέραν των 130 ομάδων
Μίνι κοριτσιών: πέραν των 100 ομάδωνΑνδρικές: πέραν των 740 ομάδων εκ των οποίων οι 115 έλαβαν μέρος στα Εθνικά πρωταθλήματα.
Νέων: 53
Εφήβων: πέραν των 340 ομάδων
Παίδων: πέραν των 440 ομάδων
Παμπαίδων: πέραν των 380 ομάδων
Μίνι αγοριών: πέραν των 380 ομάδων
Προμίνι: πέραν των 80 ομάδων

Η αύξων αρίθμηση των αθλητικών δελτίων που εκδίδει η ομοσπονδία αναμένεται να υπερβεί σύντομα τον αριθμό των 800.000
Οι κατηγορίες που πρέπει να κερδίσεις για να φτάσεις στην κορυφή ποικίλουν ανάλογα με την ένωση.
Στην Αττική για τους άνδρες π.χ. (ΕΣΚΑ με 104 ομάδες & ΕΣΚΑΝΑ με 54 ομάδες) έχουμε από τέσσερεις τοπικές κατηγορίες ανά ένωση και συνεχίζουμε με άλλα τέσσερα εθνικά πρωταθλήματα μέχρι την κορυφή (Γ' Εθνική με 53 ομάδες, Β' Εθνική με 32 ομάδες Α2 με 16 ομάδες, Α1 με 14 ομάδες). Αν προσθέσουμε και τα δύο χρόνια που δεν επιτρέπεται για ένα νεοσύστατο σωματείο να λάβει μέρος σε πρωτάθλημα ανδρών ή γυναικών, για να φτάσουμε στην κορυφή με συνεχόμενες ανόδους απαιτούνται δέκα χρόνια από την ίδρυση.

Υπηρετούμε δύσκολο άθλημα, που καθημερινά εξελίσσεται, έχει μεγάλες απαιτήσεις στην εκμάθηση των δεξιοτήτων, στην σωματική δύναμη που πρέπει να ισορροπεί με την μέγιστη ελαστικότητα αλλά και στην διαύγεια που πρέπει να έχει το μυαλό του αθλητή που λόγο της φύσης του αθλήματος και της συνεχόμενης αλλαγής δεδομένων κατά την διάρκεια του παιχνιδιού, καλείται να παίρνει κρίσιμες αποφάσεις για την εξέλιξη του ανά δευτερόλεπτο.

Η μεγάλη απήχηση του αθλήματος μετά το 1987 φέρει τεράστιο συναγωνισμό ακόμα και σε επίπεδο τοπικών κατηγοριών.
Γι αυτό
για τους αθλητές: υπομονή, επιμονή, πείσμα και πάθος πρώτα για ατομική εξέλιξη
για τους γονείς τους: υπομονή, προστασία των παιδιών από επιτήδειους μάνατζερ - παράγοντες, στήριξη τους στα δύσκολα και προσγείωση των μυαλών τους στα εύκολα .......

είναι ο μόνος δρόμος.

Νίκος Χασιώτης.  

ΠΑΡΕΑ

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2015
Αρκετοί σύλλογοι στην πορεία των τελευταίων χρόνων έχουν ξεχωρίσει για διαφορετικούς λόγους ο καθένας. Αξιομνημόνευτη όμως πορεία ακολούθησαν όσοι βασίστηκαν στις ανεπτυγμένες σχέσεις σεβασμού μεταξύ των μελών που αποτελούσαν τις ομάδες. Διοίκηση, παίχτες, προπονητές, φίλαθλοι όλοι μια μεγάλη παρέα.
Η δύναμη της παρέας μπορεί να καταφέρει πράγματα που στο ξεκίνημα της προσπάθειας φαίνονται ακατόρθωτα. Αρκεί μέσα της να υπάρχει δίκαιη και αξιοκρατική ιεράρχηση προσώπων, άγραφοι κανόνες λειτουργίας και συμπεριφοράς αλλά πάνω απ όλα το στοιχείο του σεβασμού μεταξύ των μελών της.
Τότε είναι ευλογία για κάθε σύλλογο που δεν απευθύνετε σε μια κοινωνία απρόσωπη αλλά σε κοινωνία που τα μέλη της αναγκαστικά ή μη συναναστρέφονται μεταξύ τους συζητάνε τα προβλήματά τους μετέχουν στις λύπες και τις χαρές των υπολοίπων και προσπαθούνε να λύσουν από κοινού τα όποια προβλήματα.
Σε αντίθετη περίπτωση όταν μέλη της παρέας απολαμβάνουν προνόμια γνωριμιών σε βάρος άλλων και δεν σέβονται τους κανόνες, τότε η παρέα μετατρέπεται σε κλίκα με ολέθρια αποτελέσματα για την συνοχή της ομάδας.
Τα όρια μεταξύ παρέας και κλίκας είναι χαώδη μεταξύ τους αλλά και συνάμα εύκολο να παραβιαστούν αν το κάθε μέλος παρερμηνεύσει την θέση του μέσα στο σύνολο.Η έλλειψη μεγάλων χορηγών στις τοπικές κατηγορίες, ιδίως στις μέρες μας, ευνοεί το συγκεκριμένο μοντέλο διαχείρισης των ομάδων και τις υποχρεώνει να εκμεταλλευτούν τους αθλητές από τις ακαδημίες τους οι οποίοι πρέπει να παίρνουν τις ευκαιρίες που τους αναλογούν και να έχουν ένα σαφές προβάδισμα, αλλά παράλληλα η ηθική δεν επιτρέπει την απαξίωση των μεγάλων σε ηλικία αθλητών που μας κάνουν την τιμή να προπονούνται μαζί μας.
Δεν πρέπει ποτέ να χαρίζεται, όπως δεν χαρίζεται τίποτα έξω από το γήπεδο, οποιαδήποτε θέση σε ομάδα με μόνο κίνητρο την ηλικία του παίκτη.
Η προπόνηση μικρών ηλικιακά αθλητών επαινώντας τις καλές τους επιλογές, συμβουλεύοντάς τους όταν δεν τα καταφέρνουν να ανταποκριθούν στις εντολές, φωνάζοντάς τους όταν το μυαλό τους λόγω ηλικίας δεν είναι συγκεντρωμένο, απαιτεί υπομονή, μεράκι και χρειάζεται να φέρνεις καθημερινά τον εαυτό σου πολλά χρόνια πίσω για να μπορέσεις να επικοινωνήσεις μαζί τους με επιτυχία.

Για όποιον μπορεί να ανταποκριθεί στα παραπάνω και να νοιώσει την χαρά της προπόνησης μαζί τους έχει και την υποχρέωση να τους μάθει πως πρέπει να κερδίσουν τη θέση τους μέσα στην ομάδα και παράλληλα να σεβαστεί τον αθλητή άνω των 30 ετών, που ενώ έχει κάνει πράγματα στην ζωή του έρχεται στο γήπεδο φορώντας ακόμα σορτσάκι, με συνέπεια που δεν την βρίσκεις ούτε σε μικρές ηλικίες, και μπαίνει καθημερινά στην διαδικασία της προπόνησης.
Όλοι μας έχουμε να κερδίσουμε με την συνύπαρξη τέτοιων αθλητών που ανεβάζουν την ποιότητα της προπόνησης αλλά και την ένταση της.Το μπάσκετ εξελίσσεται και όποιος έχει την άποψη ότι τα ξέρει όλα είναι το λιγότερο προς λύπηση γιατί κάθε μέρα μπορεί οποιοσδήποτε να μάθει πράγματα και να πάρει ιδέες ακόμα και από έναν αθλητή του παιδικού τμήματος αρκεί να έχει αυτογνωσία ανοιχτό μυαλό και θέληση να μάθει όχι για τον εαυτό του αλλά για να προσφέρει αυτά που γνωρίζει για το καλό των αθλητών χωρίς να περιμένει την παραμικρή επιβράβευση.

Οι χαρές στον αθλητισμό είναι ελάχιστες και οι πίκρες πολλές. Εμείς είμαστε εδώ για το έργο και σαφώς επιθυμούμε ένα καλό τέλος αλλά δεν θα πάθουμε και τίποτα αν αυτό το τέλος έχει διαφορετική εξέλιξη.
Η ζωή όλων μας βρίσκεται σίγουρα αλλού και όχι στα γήπεδα, όπου συναντιόμαστε για να γεμίσουμε δημιουργικά τις ελεύθερες ώρες μας, προσπαθώντας να μυήσουμε τα παιδιά μας σε έναν "αθλητικό" τρόπο ζωής αλλά και να ξεχνάμε τα καθημερινάας προβλήματα Το μόνο σίγουρο, όλοι μας την επομένη του παιχνιδιού θα πάμε στις δουλειές μας, στο σπίτι με την οικογένειά μας και στις λοιπές υποχρεώσεις μας.

Πάνω από τις όποιες επιτυχίες και αποτυχίες είναι οι ανθρώπινες σχέσεις και ο χαρακτήρας που χτίζουμε, όλοι όσοι αποτελούμε τα μέλη της ομάδας, μέσα από τον αθλητισμό.

Η χρονιά ξεκίνησε, απολαύστε το έργο, μην ονειρεύεστε το τέλος, που κανένας μας δεν γνωρίζει, απλά προσπαθήστε να ερμηνεύσετε όλοι τους ρόλους σας με πάθος βοηθώντας παράλληλα όποιους δεν θυμούνται την ατάκα τους και να είστε σίγουροι ότι έργο θα τελειώσει με τον τρόπο που μας αξίζει.

Σύμφωνα με το Αφρικάνικο ρητό:
Αν θέλεις να πας γρήγορα πήγαινε μόνος σου.
Αν θέλεις να πάς μακριά πήγανε μαζί.
Διαλέγεις, παίρνεις και πιστώνεσαι η χρεώνεσαι τις συνέπειες των επιλογών σου, αντρίκια, χωρίς δικαιολογίες και δάκρυα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΥΓΕΙΕΣ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΥΣ, ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ.

Νίκος Χασιώτης.  

Ο γονέας - manager

Ποιος πρέπει να είναι ο βασικός προβληματισμός του γονέα πριν από κάθε αγώνα του παιδιού του ;
α. Θέλω ο γιος μου να παίζει παραπάνω γιατί είναι σημαντικό για τη ζωή του να μείνει σ' ένα γήπεδο κατά την εφηβεία ,
β. Πρέπει ο γιος μου να παίζει παραπάνω γιατί είναι παικταράς και ο καλύτερος της ομάδας του ,
γ. Αφού πληρώνω στον σύλλογο πρέπει να παίξουν όλοι το ίδιο ;
Τι έχει άραγε στο μυαλό του ο γονέας ( βοηθός coach ) της εξέδρας ;
Ακούς καθημερινά γονείς να σου μιλάνε διαρκώς για τα παιδιά τους, θεωρώντας ότι είναι για όλους το επίκεντρο του κόσμου ...
ο τάδε παράγοντας μου είπε ότι είναι παικταράς , ο φίλος πρώην μπασκετμπολίστας έπαθε πλάκα μαζί του , ο επώνυμος εκλέκτορας της μικτής λέει δεν έχει ξαναδεί τέτοιον παίκτη ... ο προπονητής στο camp μου είπε ότι που κρυβόταν τέτοιο ταλέντο τόσο καιρό ...
'' ο γιος μου είναι Θεός .. είναι από άλλο πλανήτη .. ο γιος μου .. ο γιος μου .. ''
Ρε σεις πάτε καλά ! Έχετε τρελαθεί τελείως !
Δε καταλαβαίνετε ότι είτε άσχετοι είναι .. είτε σας δουλεύουν .. .είτε σας τα παίρνουν από τη τσέπη κι εσείς δεν παίρνετε χαμπάρι ! τόσο μικρόκοσμος πια ...τόσο αλαζονεία ...τόση αποχαύνωση !!
Ποιος παικταράς και ποιος νέος Γκάλης ; Πας καλά άνθρωπέ μου !!!!
Ποιος στο είπε ο φραπεδάκιας, ο τσιγαρόβιος, ο ξάπλας ή ο κάθομαι στον πάγκο, μήπως ο χωρίς πρόγραμμα στη προπόνηση , ο χωρίς τσάντα ή μήπως ο κινητάκιας ;
Ποιος δήθεν γνώστης ; Μήπως ο αρπάζω - κλέβω από τη τσέπη σου τα πακέτα για να τον προωθήσω !!!
ΠΟΙΟΣ ΣΕ ΡΩΤΑΩ !!!
Πανίβλακα - καβαλημένε - άσχετε δήθεν coach γονέα !!!!
Κοίτα να είναι καλά το παιδάκι σου και να είναι <κλειδωμένο > σ' ένα γήπεδο με όλα αυτά που βλέπουμε και ακούμε κάθε μέρα ...δες ποιοι είναι οι φίλοι του και με ποιους συζητάει και κάνει παρέα ..αναγνώρισε τους σωστούς παιδαγωγούς - δασκάλους και βάλτους σήμερα στη ζωή του και ξεκόλλα από τη κριτική στις τεχνικές και τακτικές του μπάσκετ γιατί είσαι άσχετος ! εντελώς όμως άσχετος !
ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΩΗΝ ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΚΑΝΑΝ ΣΕ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ !!!
άσχετοι όλοι τους !
και ξαναγυρίζουμε στο θέμα μας ...
γιατί πρέπει άραγε ο προπονητής να συζητάει το χρόνο συμμετοχής ενός παιδιού ;
γιατί πρέπει να δικαιολογηθεί ή να υπερασπίζεται τη θέση και την άποψη του ;
γιατί θα πρέπει ντε και καλά να αλλάξει τη γνώμη του ;
Δεν γουστάρεις παίρνεις το παιδάκι σου και φεύγεις .. αμέσως !!!
Αυτά είναι τα εγκλήματα με τα δελτία συμμετοχής της ομοσπονδίας ...έπρεπε να είναι όλοι ελεύθεροι να φύγουν ανά πάσα στιγμή και εκεί είναι η μαγκιά κάποιων < σπουδαίων > συλλόγων που όταν κάποιος γονέας διαμαρτυρηθεί με τσαμπουκά για χρόνο συμμετοχής και δήθεν αδικία στον νέο <Γκάλη > του δίνουν το δελτιάκι και του δείχνουν τη πόρτα της ΕΞΟΔΟΥ !
Αλέ τώρα .. coach πατέρα όσο σκληρό κι αν ακούγεται..
Αλλά θέλει παράγοντες βαρβάρους - παντελονάτους που να λειτουργούν με δικαιοσύνη προς όλα τα παιδιά
και με τον χειρότερο παίκτη και με τον παίκτη Εθνικής ομάδας !
Αλέ κι εσύ παικταρά - καβάλιμα της Εθνικής ομάδας .. έτσι και αλλιώς αφού ξέφυγες - έφυγες - χάθηκες - τέλειωσες !!
Ο μόνος λόγος για να διαμαρτυρηθείς και να πάρεις επιτόπου το παιδί σου και να φύγεις είναι αν ο < δήθεν > προπονητής - δάσκαλος μειώσει επί προσωπικού το παιδί σου με λεκτική ή σωματική βία ... εκεί τα σπας όλα !
ΔΕ ΜΑΣΑΣ ΠΟΥΘΕΝΑ ! ΓΚΡΕΜΙΖΕΙΣ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ !
Όταν το παιδί σου δεν γελάει .. φύγε αμέσως !
Τελειώνοντας υπάρχει τρόπος προσέγγισης - επικοινωνίας γονέα - προπονητή σε ώρα εκτός προπόνησης κι εντός γηπέδου .. πιθανότατα στα γραφεία...επαναλαμβάνω στο γήπεδο και όχι σε καφετέρια .. φίλε προπονητή !!
με βασική ερώτηση εκ μέρους του γονέα : '' Τι πρέπει να βελτιώσει τεχνικά και τακτικά το παιδί για να κερδίσει περισσότερο χρόνο συμμετοχής στους αγώνες , πιθανότατα και στο διπλό της προπόνησης ; ''
Εκεί ο προπονητής οφείλει να δώσει <αληθινές> επαναλαμβάνω αληθινές οδηγίες ...όχι παραμύθια συγκάλυψης .. αν δεν υπάρχει περίπτωση βελτίωσης οφείλει να το πει .. αν είναι παιδαγωγός .. αν .. αν .. αν ..να μάθει ο γονέας .. να καταλάβει .. να δει τι θα κάνει !
Αν επιμείνει στον χρόνο συμμετοχής σε αγώνες ίσως πρέπει να πάει αλλού σε υποδεέστερο σωματείο .. να παίζει το παιδί του !
Να χαίρεται .. να γελάει !
'' basketball is life ''Διονύσης Γκιουλέας  

Δουλέμποροι ή βλάκες;

Σάββατο 16 Μαίου 2015
Στο ζωικό βασίλειο λόγω νοημοσύνης, δεν υπάρχει η λογική του ήθους, γιατί το παν είναι να σε βρει η επόμενη μέρα ζωντανό.
Σε αντίθεση λοιπόν με το βασίλειο των ζώων, οι άνθρωποι βασίζονται σε κανόνες που εμφανίζονται με την μορφή νόμων και όταν υπάρχει νομοθετικό κενό αυτό αναπληρώνεται με την μορφή του άγραφου, που σχεδόν πάντα η λογική του βασίζεται στο ήθος.

Στο κομμάτι που μας αφορά εδώ μέσα, αυτό του αθλητισμού, υπήρχαν και θα υπάρχουν άγραφοι κανόνες που ξεχωρίζουν τα ζώα από τους υπόλοιπους σκεπτόμενους.
Για να τους ακολουθήσεις πρέπει να ξέρεις που βρίσκεσαι και τι αντιπροσωπεύεις. Δυστυχώς ανόητοι παραγοντίσκοι φωτοβολίδες, που ασχολούνται με τα κοινά ερασιτεχνικών αθλητικών σωματείων έχοντας ως συνεργάτες αυλικούς, προφανώς φέροντας τραύματα από την παιδική τους ηλικία, προσπαθώντας να πείσουν τους εαυτούς τους τώρα που είναι σε θέση ισχύος πως είναι κάποιοι, χάνουν το πραγματικό νόημα του αθλητισμού και νομίζοντας πως οι σύλλογοι διοικούνται όπως οι εταιρίες, αξιώνουν οικονομικά ανταλλάγματα για να επιτρέψουν σε αθλητές, ακόμα και αν δεν τους έχουν προσφέρει στο παραμικρό, να μετεγγραφούν σε άλλο σύλλογο της αρεσκείας τους.
Η αιτιολογία που φέρουν « έτσι είθισται σε αυτές τις περιπτώσεις », προσδίδει ανθρώπους χωρίς αρχές και αίσθηση του δικαίου που πορεύονται με γνώμονα του τι κάνει ο άλλος, πράγμα που τους καθιστά επικίνδυνους για το άθλημα και όχι μόνο.

Οι γονείς, μέχρι τα παιδιά τους να περάσουν στην εφηβική ομάδα, πληρώνουν μηνιαίες συνδρομές γι αυτά που προσφέρουν οι εν λόγω σύλλογοι, νομίζοντας πως πάντα τα χρήματα αυτά εξυπηρετούν ανάγκες των υποδομών.

Αυτοί λοιπόν οι παράγοντες για να "επιβραβεύσουν" τον γονιό, που ενώ δεν ενδιαφέρει κανέναν αν έχει χρήματα για ρούχα, παπούτσια, μεταφορές, γιορτές, ημερολόγια, κ.λ.π. βρίσκει τρόπους να προσφέρει τα πάντα στο παιδί του έτσι ώστε να μην υστερήσει πουθενά έναντι των υπολοίπων παιδιών, ζητάνε αντάλλαγμα (σχεδόν πάντα χρηματικό) όταν το ίδιο εκδηλώσει την επιθυμία να πάει σε άλλο σωματείο.

Σε καιρούς που το νομικό όργανο της αθλητικής δικαιοσύνης (ΑΣΕΑΔ) εδώ και δύο χρόνια, εκδικάζει παρόμοιες υποθέσεις ΠΑΝΤΑ υπέρ των αθλητών και χωρίς την παραμικρή αποζημίωση των ομάδων, λυπηροί, νεόκοποι παράγοντες, πρωτοτυπούν μετακυλώντας το κόστος των ανδρικών τους ομάδων στις υποδομές, πουλώντας ή δανείζοντας τους αθλητές τους που ήδη έχουν πληρώσει για τα πάντα.

Σημαντικά στοιχεία: ότι οι σύλλογοι που φιλοξενούνται εντελώς δωρεάν στις δημοτικές αθλητικές εγκαταστάσεις, επιχορηγούνται (όχι όλοι) από τους δήμους για να προσφέρουν οργανωμένο ερασιτεχνικό αθλητισμό στην περιοχή όπου εδρεύουν, αλλά και ο σκοπός των ερασιτεχνικών σωματείων, που είναι η καλλιέργεια του αθλητισμού και η προώθηση (όχι πώληση, εφόσον ο αθλητής δεν έχει επιβαρύνει οικονομικά τον σύλλογο και είναι ταμιακώς εντάξει στις συνδρομές του) των καλυτέρων σε ομάδες Εθνικών κατηγοριών.Υπάρχουν πολλοί τρόποι αντίδρασης σε τέτοιου είδους καταστάσεις. Η δυναμική του πεζοδρομίου, που μας γυρνάει πολλά χρόνια πίσω αλλά σε πολλές περιπτώσεις ενδείκνυται, η συγκαταβατική μπαίνοντας σε παζάρι για να ρίξουμε την τιμή με αποτέλεσμα όμως την διαιώνιση τέτοιων καταστάσεων και η πιο πολιτισμένη μέσο της δικαστικής οδού που όμως μερικές φορές είναι χρονοβόρα.


Το μόνο σίγουρο σε αυτές τις περιπτώσεις, την λύση πρέπει να δίνουν οι ίδιοι οι γονείς απαξιώνοντας τέτοιους συλλόγους επιλέγοντας προσεκτικότερα, αλλά και η σωστή αντίδραση των « δεν ασχολούμαι»« δεν είναι δικιά μου απόφαση»που με την αδράνειά τους στηρίζουν αυτές τις καταστάσεις και καθίστανται συνένοχοι.
Παράπονα και δικαιολογίες στις μέρες μας δεν υπάρχουν πλέον για κανέναν.

Σαφώς και ο κάθε σύλλογος μπορεί και έχει δικαίωμα να αξιώνει λογικά πάντα ανταλλάγματα για να παραχωρήσει αθλητές του, μόνο όμως όταν οι ενδιαφερόμενες ομάδες για την απόκτηση των εν λόγω αθλητών παίρνουν μέρος σε επαγγελματικά πρωταθλήματα (επαγγελματικά είναι μόνο η Α1 & Α2), εκεί όπου υπάρχουν συμβόλαια μεταξύ παίκτη - ομάδας, χορηγοί, έσοδα από τηλεόραση, εύρωστοι οικονομικοί παράγοντες κ.α. Στον ερασιτεχνικό αθλητισμό το φαινόμενο είναι κατακριτέο και αυτό το σκλαβοπάζαρο το εφεύραν αλητήριοι παράγοντες και μάνατζερ, που παίζουν με τις ζωές και τον ιδρώτα που καταθέτουν καθημερινά οι αθλητές στις προπονήσεις, σε αντίθεση με τους ίδιους που δεν έχουν και σε πολλές περιπτώσεις δεν θέλουν να καταθέσουν εκτός από την ώρα τους τίποτε περισσότερο.


Καθήκον παραγόντων, προπονητών αλλά και όσων ασχολούνται με τα κοινά του αθλητισμού έχοντας την στοιχειώδη ηθική, είναι να μην παραμένουμε αδρανείς σε αυτές τις καταστάσεις και εφόσον η πολιτεία είναι ανίκανη να λύσει έστω και αυτά τα απλά θέματα, πρέπει να προφυλάξουμε την νέα γενιά αθλητών, αλλάζοντας όσα μας επιτρέπει η θέση που βρισκόμαστε σήμερα, απαλλάσσοντας τους από όσα παράλογα και άσχημα βιώσαμε οι παλαιότεροι δίνοντάς τους μία αθλητική κοινωνία δικαιότερη.

Το χειρότερο......πολλοί από αυτούς είναι και οι ίδιοι γονείς.και όπως διάβασα κάπου
ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΓΙΝΕΤΑΙ.
ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΑΘΛΗΤΕΣ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ.
Με απέχθεια για τους παραπάνω ανθρώπους.
Νίκος Χασιώτης.

ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ 

Πέμπτη 9 Απριλίου 2015
Όλοι μας γνωρίζουμε πως στην Ελλάδα ο αθλητικός προσανατολισμός, όπως βασικότερα και σοβαρότερα πράγματα, είναι ανύπαρκτος. Σε πολλές χώρες υπάρχουν επιστημονικές πλέον μετρήσεις που συνεκτιμούμένες με άλλες παραμέτρους μπορούν να βοηθήσουν οποιοδήποτε παιδί να επιλέξει συγκεκριμένο άθλημα όπου και θα έχει την μεγαλύτερη δυνατή αθλητική εξέλιξη και επιτυχία.
Στην χώρα μας και όσον αφορά το άθλημα του basket η διαλογή αυτή γίνεται με την "αλάνθαστη" μέθοδο του ματιού, μέσα από τα βιώματα, το αθλητικό επίπεδο γνώσεων και τις εικόνες που έχει ο κάθε ένας από εμάς, που ορίζουμε τα ταλέντα από τα υπόλοιπα αθλούμενα παιδιά.

  Βέβαια αν ένας αθλητής αποκαλείται ταλέντο ή όχι αυτό δεν έχει να κάνει σε τίποτα με το τελικό αποτέλεσμα. Χρόνια τώρα ταλέντα χάνονται και αθλητές εργάτες χωρίς τις αρετές των ταλαντούχων έκαναν μεγάλη καριέρα, ενισχύοντας την πεποίθησή ότι σε πολλές περιπτώσεις η προσπάθεια υπερισχύει του ταλέντου. Όταν βέβαια αυτά τα δύο συνυπάρξουν τότε το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό. Χωρίς ταλέντο μπορείς με πολύ δουλειά να φτάσεις σε ένα σοβαρό επίπεδο. Με ταλέντο αλλά χωρίς δουλειά θα εξαφανιστείς. Με ταλέντο και σκληρή προπόνηση θα φτάσεις εκεί που ποτέ δεν θα μπορέσουν να φτάσουν οι υπόλοιποι, όση προσπάθεια και αν καταβάλουν.Ο γονιός πάντα θέλει το καλύτερο για το παιδί του και για αυτό το λόγο πολλές φορές ξεφεύγει από τα όρια που έχει όσον αφορά την συμπεριφορά και τις αρμοδιότητές του μέσα στο γήπεδο. Η υπέρμετρη αγάπη προς το παιδί του τον κάνει να μην βλέπει τα αυτονόητα για τους υπόλοιπους. Όπως προβλήματα τεχνικά, φυσικά ή συμπεριφοράς.
Υπάρχουν αθλητές με δεξιότητες χαμηλού επιπέδου, που καθημερινά ο προπονητής προσπαθεί να τις βελτιώσει, αθλητές που πολύ δύσκολα αντιλαμβάνονται τι τους ζητά ο εκάστοτε προπονητής στις συνεργασίες με τους συμπαίκτες του, που και εκεί ο προπονητής προσπαθεί να εντάξει στο μέγιστο δυνατό βαθμό τον αθλητή στο σύνολο και υπάρχουν και αθλητές με ιδιαίτερες συμπεριφορές που για να συνεχίσουν να βρίσκονται στον χώρο των ομαδικών αθλημάτων χρειάζεται η συνεργασία των προπονητή - αθλητή - γονιού. Είναι και η μόνη περίπτωση που επιβάλλεται να συνεργαστεί ο γονέας με τον προπονητή δουλεύοντας μαζί του έτσι ώστε να παραμείνει το παιδί του στο γήπεδο και μόλις αυτό επιτευχθεί να αποσυρθεί μαζί με τους υπόλοιπους στην κερκίδαΣτις τεχνικές δεξιότητες και την εξέλιξη του αθλητή υπάρχει, όσο και αν πολλοί γονείς αρνούνται να το δούνε, πάντα ταβάνι που ορίζεται από το ταλέντο (τα φυσικά, τα αθλητικά προσόντα και την αντίληψη γενικότερα), την θέληση και προσπάθεια για βελτίωση, την συνέπεια και προσήλωση στην προπόνηση, τον χαρακτήρα, την χρονική διαφορά της σωματικής ανάπτυξης αποτέλεσμα της οποίας, μερικά παιδιά να ξεχωρίζουν νωρίτερα από τα υπόλοιπα της ηλικίας τους, αλλά και από τους λόγους που κάνουν τον αθλητή να μπαίνει κάθε μέρα στην διαδικασία της προπόνησης. Πολλά παιδιά έρχονται για να δοκιμάσουν αν τους αρέσει, επειδή ήρθε φίλος τους, επειδή τα πιέζει η οικογένεια, επειδή θέλουν να φεύγουν από το σπίτι, επειδή συνειδητοποιημένα θέλουν να εξελιχθούν και να φτάσουν στα όριά τους έτσι ώστε να παίξουν κάποτε σε υψηλό επίπεδο η έστω στο όποιο ψηλότερο επίπεδο μπορούν και που πάντα ορίζεται από τα παραπάνω αναφερόμενα, επειδή, επειδή, επειδή..............
Σε κάθε περίπτωση ο προπονητής οφείλει να έχει όλα αυτά τα παιδιά μέσα στο ίδιο γήπεδο, βρίσκοντας τις ισορροπίες για να συνυπάρξουν αρμονικά, παίρνοντας παράλληλα και την μέγιστη προσπάθεια από το κάθε ένα ξεχωριστά κάνοντάς τους τον αθλητισμό τρόπο ζωής.

Κανένας ψυχικά ισορροπημένος προπονητής δεν έχει προσωπικά με κανέναν από τους αθλητές του. Γνωρίζει πολύ καλύτερα απ όλους, λόγω της καθημερινής τριβής στο γήπεδο με τον αθλητή, το τι μπορεί να του προσφέρει κάθε στιγμή και αν ο οποιοσδήποτε του δώσει αυτό που θέλει ο ίδιος, με τον τρόπο που του το έχει διδάξει και όχι αυτό που θέλει ο αθλητής με τον δικό του τρόπο, τότε η βελτίωσή και η συμμετοχή του στο παιχνίδι είναι εξασφαλισμένη.
Η βοήθεια του γονιού στο ίδιο του το παιδί είναι τεράστια αν αποφεύγει την κριτική της απόδοσης του παιδιού στο παιχνίδι, στηρίζοντας πάντα την προσπάθειά του, είναι αποστασιοποιημένος από τις επιλογές του εκάστοτε προπονητή και έχει γνώση όλων των παραπάνω.Άλλωστε στις μέρες μας υπάρχουν πολλά σωματεία με εκατοντάδες προπονητές απ' όπου καλείστε οι γονείς να επιλέξετε, γι αυτό μην μπαίνετε στην διαδικασία να κάνετε εσείς τον προπονητή όπως δεν μπορεί να κάνει και ο προπονητής τον γονέα όλων των παιδιών.

 Όλοι έχουν τον ρόλο τους που είναι εξίσου σημαντικός για την εξέλιξη των παιδιών και δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ελάχιστα παιδιά μπορούν να παίξουν σε υψηλό επίπεδο. Οφείλουμε, ακόμα και αν δεν το διαθέτουμε οι ίδιοι, να τους μάθουμε το χάρισμα της υπομονής και επιμονής, να στηρίζουμε τις προσπάθειές τους για να τους έχουμε όσο συχνότερα αθλούμενους, σε οποιοδήποτε επίπεδο, μέσα στα γήπεδα.

Το μεγαλύτερο κέρδος όλων είναι τα παιδιά να μπορέσουν μέσα από την διαδικασία των συλλόγων να πάρουν την απαραίτητη βοήθεια έτσι ώστε να φτάσουν, στο όποιο για τον καθένα ξεχωριστά, υψηλότερο επίπεδο αλλά και να κάνουν την άθληση τρόπο ζωής.
Και επειδή για πολλά χρόνια ασχολούμαι με την προπόνηση νεαρών και μη αθλητών, η συνέπεια είναι αυτή που κάνει τον προπονητή να σεβαστεί τον οποιουδήποτε αθλητή. Η παρουσία στις προπονήσεις και η ανελλιπή παρακολούθηση του προπονητικού προγράμματος (που έχει αρχή, μέση και τέλος), είναι ο βασικός παράγοντας για την εξέλιξη των αθλητών.
Νίκος Χασιώτης.  

WE ARE BASKETBALL